Yanlış Aynanın Tozunu Aldım

Zifiri çığlığa bulandı şimdi gökyüzü, kıyamet notaları eşliğinde koca bir orkestra katlediyor döngüyü, nefes almak istemiyorum bu dörtlükte çünkü yaşamım tehdit altında her bir bireyde.

Kıyıya vurdu yağmur, sel oldu ihanet, her bir gözde binlerce maske ve her dilde on binlerce sahte gülümseme.

Muazzam intihar senaryolarım var fakat anneme olan sevgim yüzünden gişeye yormuyorum.

Platonik bir kiri var paranın, dokunduğunu etkisi altına alıp virüs gibi ele geçiriyor. Kurtulmak isteyen kim ki zaten herkes oldukça memnun bu kölelikten, elimi yıkamam için ölmem gerek sistem başka türlü aşılmıyor, ölümede ben yanaşmıyorum zira ezmem gereken bayat bir hayat var. Belkide karbondioksit her salındığında bir yıldız sönüyor bilemeyiz evrene iyice zarar verir olduk !

Yanlış aynanın tozunu almış olabiliriz, bunlar farkı kaderler yaşamamıza sebep olmuş olabilir.

Gözümü kapattığımda çocuk seslerini duyar gibiyim, bir şey bana doğru koşuyor kıvırcık saçlı minik bir adam, salak bir ifade, şuursuz bir istek. Muhtemelen doğacak olan çocuğum içimdeki çocuğun yansıması olacak.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *