KRONİK YAZAR KASA

Kronik olarak yine yazı yazma sendromuna girdim, henüz lümpen bir insan olmadığımın farkındayım, ömür makasım gittikçe açılıyor, yok yok varoluşu sorgulamıyorum hemen tepetaklak olmayalım..

Ama yine saçmalama dönemine girdim, sadece bir kaç doz nükleer enerji aldım Nerden başlasam acaba mesela, hiç bir kadını nezarethane olarak görmedim bir gece yatıp çıkarım diye bir kafam olmadı.. Bana bakan bir çift gözün Bin çift gülüşü adlı çalışması olurum bu yüzden, özlemek diye adlandırılan duygu sendromunu yaşamamak için bir marvel karakteri olmak isterdim fakat Flash değilim ki an itibarı ile yanında belireyim.

Belki pozitif bir depresyondayımdır.. neden herşey negatif olsun ki faydasını görebileceğim depresif anlarımda olabilir. Kafamın sol arka kısmında Türkçe rap müzikler dönerken sağ tarafta neden fantezi üstadları konser veriyor bunuda anlamış değilim. Temel olarak yapımızda yaşayıp ölmek var ikinci temel yapımız ise egoist ol ve depresif takıl en azından çevresel olarak bunu gözlemliyorum Artık sabırsızca davranmayacağım fakat sabra kafa tutup yol katedebilirim.Günahlarımı çıkardım kaldım çırılçıplak.

Antipatik bir android ortamınız var açık kaynak kodlu yönetilebilmesi ve çökertilmeye müsait, benimkisi ise iOS güç bende yani tam bir kara kutu. Sarıp sarıp içerlemeli her dumanın hatrını, hepsi farklı bir parmak izi kafamın içi hergün yeni bir saman alevi. Bazen piçimsi bir gülümseme bazen asık çekilmez bir emoji, gitmek benim fıtratımda var. 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *