Kendi Sahneme Figüran Kaldım

Aynı sanatçının bir birine tezat şarkıları gibi tutarsız & bir o kadar karışık satırlara doğru ilerliyorsunuz…

Uzun zamandır yazmıyorum belkide yazamıyorum, birikmeyince dökülemiyorum demek yeni bir özelliğimi fark etmiş oldum.

Zihni’mde onca parodi kahraman varken hiç birinin kurtarıcı olmadığını bilmek ne acı değil mi ? Bir yıkılışın, enkazın eseri gibiyim, molozlarımı taşıyacak bir güç dahi bulamıyorum hissetmeyi geçtim bulamıyorum.
Altında ezildiğiniz şeylere bir bakın mesela bu öz eleştiriyi yapabiliyor olmakta bir meziyet sanırım. Neyse; hiç ilginiz olmayan şeyleri dinleyip izleyip başkası istiyor diye belki yapıyorsunuz, bu ödün vermenin karşılığını alamamak paha biçilemez bir çöküş.

Normalde yaşam standardı olması gerekirken saygı & sevginin, şimdi oldukça lüks bir istek. Yaşım ilerledikçe biraz daha ıssızlaşıp başka bir sahneye geçiyorum kendi içimde, figüranlaşarak sahneyi bitiyorum. Şimdi yeni bir sekme açıp başka bir senaryoya inanıp, o role bürünüp, yeni bir zaman dilimine geçiş yapıcam.
Böyle durumlar aslında insanın gerçek zaman makinesi bana kalırsa, çünkü arzular tenden çıkıp ruhsal & düşünsel bir boyut almaya başladı, en keyifli orgazm ise içine atıp biriktirdikten sonra yaşadığın patlama.

Dikkatli olun, kötü ruhlar bir şekilde vücut bulup sahte duygular empoze ediyor.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *