Gumball

Son 8 ay içerisinde büyümekten ve olgunlaşmaktan kaçtığım yılların özetini sınav oldum. Nasıl oldu bilmiyorum ama sanırım biraz daha büyüdüm, sokakta bulup her ne şartla olursa olsun asla bırakmadığım kızım Gumball’ı büyüttüm, aslında beraber büyüdük.

“Sorumluluk al baba” dedi, aldım. “Sabırlı ol baba” dedi, oldum. Çoğu zaman eğlendik, bazen üzüldük..
Ben konuştum O dinledi, harika bir dinleyiciydi, kimi zaman çok konuşuyorum diye patisiyle sustururdu😅. Bir şekilde 8 ay geçirdik ve ona bir söz verdim.

Ona çok iyi bakacağıma dair, ben elimden geleni yaptım, onunla özdeşleştim kokusu montuma bile sindi, elde olmayan sebeplerden ötürü ondan ayrılmam gerekti, bunu ona nasıl anlatacağımı şaşırmışken söylemeye utanırken bir aile çıktı ve talip oldu.

Şimdi ona benden daha iyi bakacağına inandığım bir aileyle birlikte, keyfide yerinde keratanın. Bense ona verdiğim sözü tutamamanın utancını yaşıyorum. Sokağa atmamak için, barınağa vermemek için direndim bakamazsın diyenlere inat 8 ay boyunca baba kız keyifli anlar geçirdik.

Taksiye binerken kulağına bir şeyler fısıldamıştım, gözlerimin içine baktı, öptü sonra da patisiyle susturdu ve gitti. Hala kokusunun sindiği montu kokluyorum, asla kuru temizlemeye falan vermeyi düşünmüyorum o montun adı bile var, gumball montu nasıl kıyayım ki?!

Uzun lafın kısası, beni bir köpek eğitti, bana bir şeyler kattı, olgunlaştırdı. Sokaktaki canlılara selam verin arkadaşlar bir şey kaybetmezsiniz, selam vermek zorunda olduğunuz insancıklara, mecburiyetten katlandığınız insanlara bile zorla gülümsediğinizi göz önünde tutunca bu daha hayırlı olur emin olun.